YouTube ve X, Nonconsensual Deepfake Uygulamalarına Kapı Oluyor

Bir gün, tanımadığınız biri sizin fotoğrafınızı alıp bir düğmeye basıyor ve saniyeler içinde izniniz olmadan çıplak bir görüntü üretiyor. Bu artık bilim kurgu değil; sadece bir dolar karşılığında herkesin erişebileceği bir hizmet. Ve daha da can sıkıcı olanı, bu hizmete giden yolu bize en çok güvendiğimiz platformlardan biri, YouTube, gösteriyor.

Aşırılıkla mücadele eden bağımsız kuruluş Institute for Strategic Dialogue (ISD)'nin yayımladığı yeni bir rapor, sosyal medya platformlarının 'nudify' adı verilen, kişilerin rızası olmadan cinsel içerikli sahte görüntüler (deepfake) üreten uygulamalara ne kadar aktif bir şekilde yol gösterdiğini gözler önüne seriyor. Araştırmacılar, Aralık 2025 ile Mart 2026 arasında bu sitelere sosyal ağlardan 5,7 milyondan fazla ziyaret geldiğini tespit etmiş. Bu trafiğin en büyük kaynağı, şaşırtıcı biçimde 4chan gibi denetimsiz forumlar değil, doğrudan YouTube: toplam yönlendirmelerin %30'undan fazlasını, yani 1,82 milyon ziyareti tek başına o platform üretmiş. X (eski adıyla Twitter) ise 1,3 milyonu aşan ziyaretle ikinci sırada.

Bu videolar genelde 'undress app' veya 'nudify app' gibi arama terimleriyle ortaya çıkıyor; bazıları uygulamayı doğrudan tanıtıyor, bazıları ücretsiz kredi veren promosyon kodlarını paylaşıyor. Oysa YouTube'un kendi kuralları, cinsel içerikli materyalin yanı sıra bu tür sitelere reklam ya da bağlantı vermeyi de açıkça yasaklıyor. ISD'den Melanie Smith, WIRED'a yaptığı açıklamada platformun 'pasif bir kaynak olmanın ötesinde, bu araçların kullanımını fiilen kolaylaştırdığını' söylüyor. YouTube sözcüsü Boot Bullwinkle ise şirketin 'istenmeyen cinselleştirme içeriğine, rızası olmadan paylaşılan mahrem görüntülere karşı sıkı politikaları' olduğunu ve bu kuralların sentetik, yapay zekâ ile üretilmiş içerikleri de kapsadığını belirtiyor. Ama raporun gösterdiği tablo, kâğıt üzerindeki kuralla sahadaki gerçeklik arasında ciddi bir uçurum olduğuna işaret ediyor.

Bu Ne Anlama Geliyor?

Burada asıl çarpıcı olan, meselenin sadece 'kötü niyetli bir azınlık' meselesi olmaktan çıkması. ISD'nin bulgularına göre bu araçları kullananların hedefinde sıklıkla eski sevgililer, hatta kız kardeşler ve kuzenler gibi aile üyeleri var. Daha da rahatsız edici olanı, saldırganların motivasyonunun her zaman cinsel olmadığı: bazı talepler, kurbanı işinden ettirmek ya da hayatını başka şekillerde zorlaştırmak için yapılıyor. Yani bu artık bir mahremiyet ihlalinden çok, dijital bir zorbalık ve şantaj aracı haline gelmiş durumda. Üstelik bu 'iş modeli' oldukça kârlı; WIRED'ın ayrı bir araştırmasına göre nudify siteleri toplamda yıllık 36 milyon dolara yakın gelir üretebiliyor. ABD'de yürürlüğe giren Take It Down Act, platformları bu görüntüleri 48 saat içinde kaldırmaya zorluyor ve Minnesota, nudify uygulamalarını özel olarak yasaklayan ilk eyalet oldu. Ama yasal düzenlemeler, teknolojinin yayılma hızının çok gerisinde kalıyor; ISD raporunun da vurguladığı gibi, sorun tek bir platform ya da tek bir yasayla çözülecek gibi değil, eş zamanlı ve çok yönlü bir müdahale gerektiriyor.

Bu tablo bize, Meta'nın Instagram'da benzer bir deepfake özelliğini geri çekmesiyle ilgili yazdığımız haberde de gördüğümüz gibi, büyük teknoloji şirketlerinin kendi platformlarındaki riski fark etmesinin bazen kamuoyu baskısıyla, geriye dönük olarak gerçekleştiğini gösteriyor. Oysa asıl ihtiyaç, bu araçların ortaya çıkmadan önce engellenmesi.

Ankara'da bir lisede öğretmenlik yapan birini düşünün: sınıfındaki bir öğrencinin fotoğrafının böyle bir uygulamayla değiştirilip okulda dolaştırıldığını öğrendiğinde elinde neredeyse hiçbir yasal araç yok, çünkü bu apps genelde yurt dışında barınıyor ve içerik saniyeler içinde yayılıyor. WIRED'ın ayrı bir araştırması, dünya çapında 90'dan fazla okulda benzer deepfake vakalarının bildirildiğini gösteriyor; bu artık uzak bir ihtimal değil, sınıfların gündeminde olan bir gerçek. ISD raporu, okullarda dijital okuryazarlık atölyelerine kaynak ayrılmasını da bu yüzden öneriyor; çünkü teknolojiyi tamamen durdurmak mümkün olmasa da, gençlerin bu araçların nasıl çalıştığını ve ne kadar zarar verebileceğini bilmesi, en azından bir ilk savunma hattı olabilir.